Nico Huijbregts (foto Tom de Goeij)

info track:

To lose low trek’s pycnodysostosis toes van de cd Dialogue Dreams (2012)

Nico Huijbregts: piano

Jasper Stadhouders: electrisch gitaar

OVER NICO HUIJBREGTS
Nico Huijbregts is pianist en componist. Opgegroeid met alle mogelijke muziekstijlen, van klassiek tot pop, van geïmproviseerde muziek tot chanson, van abstracte elektronische muziek tot flamenco, kon het niet anders dan dat Huijbregts vroeger of later deze uiteenlopende richtingen in een eigen stijl zou gaan integreren. Deze achtergrond bepaalt tegelijk dat er voor hem geen wezenlijk verschil is tussen zogenaamde tonale of atonale muziek, tussen muziek met een duidelijk harmonisch en ritmisch en melodisch verloop en muziek die deze ingrediënten bewust links laat liggen.

Omdat Huijbregts behalve improviserend pianist ook componist is, is hij nadrukkelijk geïnteresseerd in de verschillen en overeenkomsten tussen compositie- en improvisatieprocessen. Zijn werk als componist begint hij steevast met een voor hem noodzakelijke improvisatiesessie. En tijdens zijn improvisaties is de ordenende componist altijd op de achtergrond aanwezig: hier is eigenlijk de kern van zijn componeren duidelijk hoorbaar, nl. een aftastend zoeken naar coherentie, eenheid, herkenbaarheid, een verhaal met een heldere vorm, met een begin en een einde. En voor een dergelijk verhaal leent zich wat hem betreft ieder muzikaal ingrediënt: van lyrische melodie tot vreemd geruis, van duidelijk herkenbare harmonieën tot abstracte klankvelden.

 

Nico Huijbregts heeft op vele podia in binnen- en buitenland samengewerkt met uiteenlopende musici als Wilbert de Joode, John Dikeman, Onno Govaert, Tobias Klein, Ned McGowan, Michael Vatcher, Joost Buis, Twombly, Dominykas Vysniauskas, Sven Ratzke, Hans Woudenberg, Jorge Isaac, Esra Pehlivanli, Marko Kassl, Pieter Douma, Bo van de Graaf, Fred van Duijnhoven, Premier Roeles, Ricciotti Orkest, Meri Nikula, Frouke Wiarda, Uwe Matschke, Armand van den Hamer, Mioko Yoshihara, Toeac, Nora Mulder, Oliver Schneller, Okieson, Roeland van Niele, Matthijs Koene, Ensemble Black Pencil, Visisonor, Stichting De Loods, Neue Musik Ensemble Aachen, Dirk Luijmes, Ere Lievonen, Naomi Sato, Gerard van der Kamp, Harmjan Roeles en Raoul van der Weide. Hij was te zien en te horen op festivals als Into the Great Wide open, Oerol, De Parade, Gaudeamus Muziekweek, Cultura Nova, Theaterfestival Boulevard en Horizontoer. Zijn muziek werd uitgevoerd in Europa, Rusland, Zuid-Amerika en Zuid-Afrika.

 

 

Meer informatie vind je op www.nicohuijbregts.nl, zijn muziek is te beluisteren via http://soundcloud.com/nico-huijbregts 

Discografie:

* Let me tell you (2007) – icdisc 0702

* Free Floating Forms (2009) – vindu 20091

* Falsche Tango (2010) – vindu 20101

* Ka Da Ver (2011) – vindu 20111

*Dialogue Dreams (2012) – vindu 20121

*Hoe alles oplost (2014) – vindu 20141

RECENSIES
enkele citaten

Jazzflits: “Het resultaat is verbluffend: sprankelende improvisaties. Met zijn muzikale gesprekspartners bestrijkt hij een heel scala aan emoties en stemmingen. […] Hoe goed de pianist zijn duopartners heeft gevonden, is vooral ook te horen in de duetten met pianiste Laia Genc. Het slotstuk van de dubbel-cd, ‘Touzalinia Belladonna’, klinkt alsof het uit de gedachtegang van één pianist komt – met een subtiel toucher en een enorme fantasie. Deze laatste muzikale samenwerkingsvrucht is er een om te koesteren.”  

Jazzenzo: “Pareltjes zijn het, deze 24 duo-improvisaties van pianist Nico Huijbregts die hij met zes muzikanten uit het Nederlandse improvisatielandschap opnam en bundelde op het dubbelalbum ‘Dialogue Dreams’. Een ruim één uur durend spektakel waarin korte verhaallijnen zich moeiteloos tot een fascinerend geheel ontwikkelen.”

Draai om je Oren: “’Dialogue Dreams’ is een duomarathon die overtuigt, omdat hij nergens klinkt als een willekeurige verzameling miniaturen, maar als een met aandacht opgebouwd beeldverhaal, dat ondanks de veelkleurige input bezield lijkt door één en dezelfde coherente geest.”

Jassepoes (België): “Het is wellicht die geslaagde opeenvolging die maakt dat elke dialoog betekenis heeft. Als een rode draad loopt het pianospel van Huijbregts doorheen de verzameling duetten en duetjes. […]Een dubbelaar die vooral sereniteit en schoonheid uitstraalt met nu en dan een stemverheffing of een moment van onrust of drukte. “